Weekgast Annelies van den Hoven
Annelies van den Hoven (26, afgestudeerd voeding & diëtetiek) schreef samen met Jitske Spijker een eindscriptie over energieverbruik bij sporters in rust. Zij krijgen daarvoor donderdag een prijs van de NVVL, een beroepsvereniging voor voedingsdeskundigen.
Maandag 19 april
Het begint nu wel een beetje te kriebelen, die prijsuitreiking. We zijn al benaderd door mensen die er aandacht aan willen besteden, dus ineens denk ik: jeetje, hoeveel mensen komen er eigenlijk?
Jitske en ik hadden allebei de ALO gedaan voordat we voeding gingen studeren. We wilden voor ons afstudeerproject graag iets doen met die combinatie. Onze begeleider Peter Weijs kwam toen met het idee van een formule voor sporters om hun energiebehoefte te berekenen. Die bestonden al wel, maar niet zo nauwkeurig.
We verzamelden 150 sporters en bepaalden bijvoorbeeld hun vetpercentage en rustmetabolisme. Toen splitsten we de groep: van de ene groep gebruikten we de gegevens om de formule te ontwikkelen, bij de andere groep toetsten we de uitkomsten. Toen bleek dat onze formule heel nauwkeurig was. Heel leuk, dat hadden we niet verwacht.
Ik werk inmiddels bij het USC, waar ik als bijbaantje al danslessen gaf. Dat heb ik vandaag ook gedaan. Ik ben daar nu sportmanager, maar dat is helaas tijdelijk. Gelukkig heb ik net iets nieuws gevonden: ik ga in juni als diëtiste aan de slag bij een zorginstelling in Utrecht.
Dinsdag 20 april
Voordat ik naar mijn werk ging ben ik een uur gaan hardlopen. Ik dans wel voor mijn werk, maar op dinsdag houd ik me vooral bezig met coördinerende taken. Daarom ga ik op dinsdagochtend altijd voor mezelf sporten. Eigenlijk ben ik geen hardloper, maar ik wil meedoen aan de Dam-tot-Damloop.
Sinds mijn studie ben ik zelf beter op mijn voeding gaan letten. We moesten ons eigen voedingsschema in kaart brengen: toen bleek dat ik toch wat vitamine A en D tekort had. Ik eet nu twee keer per week vis en doe boter op mijn brood. En als ik lang sport, drink ik niet alleen water, maar ook isotone sportdrank.
Na mijn werk ben ik naar mijn zus in Amsterdam gegaan. Ik blijf hier overnachten, want morgenochtend ga ik met Jitske aan de slag voor de presentatie. Zij werkt op de HvA. Bij mijn zus kreeg ik volkorenmacaroni met veel groenten, heel gezond, en chocolademousse toe. Gelukkig zet ze me dat gewoon voor. Ik wil niet dat mensen denken dat een diëtist alleen maar gezond eet en nooit eens iets lekkers neemt.
Woensdag 21 april
Om kwart voor negen waren Jitske en ik op de Dr. Meurerlaan. We hadden twee interviewafspraken: eerst telefonisch met iemand van de NVVL en daarna een interview voor de HvA-website.
We moesten ook onze powerpointpresentatie voorbereiden. Bij onze eindscriptie hadden we natuurlijk al een eindpresentatie gehouden, maar nu moesten we ons beperken tot vijf minuten, dus het was nogal wat knip- en plakwerk. Daarna hebben we ons praatje ook even geoefend. Het komt vast goed: Jitske en ik zijn allebei ook docent LO, dan ben je wel gewend aan spreken voor groepen.
Om half één begon mijn werk op het USC. ‘s Avonds had ik een teamvergadering belegd. Mijn bazin, van wie ik de functie nu even heb overgenomen, komt over drie weken terug. Ik wil bepaalde dingen dan geregeld hebben. Om twaalf uur ‘s nachts was ik pas thuis. Mijn vriend lag al te slapen, dus ik ben ook meteen naar bed gegaan.
Donderdag 22 april
Ik stond relaxed op en ontbeet op mijn gemak, toen ik ineens dacht: shit, wat trek ik eigenlijk aan? Het zou gek zijn als ik m’n gewone kloffie ging en Jitske heel netjes was of andersom. Ik heb haar nog even gebeld. Jitske miste nog een bus, maar we hadden de reis ruim gepland, dus we kwamen netjes op tijd aan in Den Bosch.
Het symposium ging over duurzaamheid in de voedingsbranche. Daar sloot onze scriptie niet echt bij aan, maar het was wel interessant om er iets over te horen. Om half één hielden we onze presentatie. Die vijf minuten haalden we niet, maar het ging verder heel goed en we kregen enthousiaste reacties. Ook kregen we een grote bos bloemen en een beeldje.
Helaas moest ik snel weg omdat ik ‘s middags een vergadering had op mijn werk. In alle heisa vergat ik mijn telefoon en portemonnee, maar gelukkig kon Jitske die voor me meenemen. Na mijn werk ben ik aan de bar blijven hangen met een collega. Met haar heb ik nog even nagepraat over de dag. Ik kijk er met een goed gevoel op terug.
Vrijdag 23 april
Mijn vrije dag. Toch heb ik nog even wat voor mijn werk gedaan om alles op orde te hebben als mijn bazin terugkomt. Mijn vriend had ik deze week amper gezien, dus ‘s avonds hebben we lekker zitten bankhangen.
Mijn ouders belden op: wanneer heb je die scriptieprijsuitreiking eigenlijk? Eh, die was gister… Ze hadden het leuk gevonden om erbij te zijn, maar we konden eigenlijk alleen onze begeleider meenemen. Ik heb ze verteld hoe het was en foto’s doorgestuurd.
Met Jitske heb ik nog even gebeld over de uitgewerkte interviews die ons waren toegestuurd. Ook hebben we het gehad over onze eigen artikelen. We hebben namelijk artikelen over ons onderzoek opgestuurd naar een Nederlands en een Engels tijdschrift. Het is natuurlijk leuk als de formule wat bekender wordt.
Mogelijk wordt de formule in de toekomst gebruikt op de HvA. Janine Reitsema wil de richting sportdiëtetiek uitbreiden en dan ook met onze formule gaan werken. Dat zou supergaaf zijn!
Reageer
