Weekgast Astrid de Jager
Astrid de Jager (62) is voorzitter van de Centrale Medezeggenschapsraad (CMR). Deze week vergaderde de CMR over de chipkniptoeslag van vijf cent.
Maandag
Mijn man en ik zijn net terug van een weekendje weg naar Twente. We zijn 35 jaar getrouwd, dus we besloten om deze gebeurtenis met zijn tweeën te vieren. Nu ga ik weer aan de slag met de dagelijkse werkzaamheden. Op maandag ben ik altijd bezig met het voorbereiden van de medezeggenschapsraadvergaderingen.
Ik controleer of er nog belangrijke e-mails voor mij zijn, zoals vergaderstukken en ik neem contact op met de griffier. Het kost mij redelijk veel tijd om de agendapunten te bepalen en om te kijken naar ingekomen stukken. Momenteel spelen er kwesties zoals de chipkniptoeslag en het medezeggenschapsreglement. Ik pieker er nu al over hoe ik ga reageren. Wel ben ik iemand die zich echt verdiept in zaken, want ik ben tenslotte jurist.
Dinsdag
Het plan is om rond half 12 te vergaderen. Ik ga eerst naar de commissievergadering van P&O, daarna naar de deelraadvergadering. Er staan twaalf medewerkers en twaalf studenten op de lijst. Aanwezigheid is niet verplicht. Toch hoop ik dat mensen proberen om erbij te zijn, want ik vind het een morele plicht.
Er zijn altijd studenten die stage lopen en dan niet de vergadering kunnen bijwonen. Nu wordt bekeken of deze groep op de hoogte kan blijven van de ontwikkelingen en of zij zich kandidaat kunnen stellen. Er kan wél gekozen worden voor een vervanger, als er genoeg anderen op de lijst staan. Ik vind het leuk dat er studenten mee doen, ze zijn heel enthousiast en ze tonen graag hun inzet.
Woensdag
Vandaag geef ik het vak inleiding Nederlands recht aan de opleidingen Commerciële Economie en Sportmarketing. We behandelen de onrechtmatige daad. De studenten krijgen dit vak één keer per week. Ik vraag ze of ze toetsvragen willen voorbereiden. Zelf ben ik erg van het praten en vragen stellen tijdens de les. Ik gebruik geen overheadprojector of PowerPoint, omdat ik er niet mee overweg kan.
De sfeer in mijn lessen is prettig. Als de studenten vragen hebben, mogen zij mij bellen. Dat heb ik liever dan dat zij mij mailen. Ze mogen wat mij betreft verschillende typen docenten meemaken.
’S Avonds ga ik eten met mijn dochter. We praten over de stichting Jarige Job, waarvan zij mede-oprichter is. Ze verstrekken verjaardagspakketten aan kinderen waarvan de ouders zijn aangewezen op de Voedselbank. Daarmee kunnen ze trakteren op school en een verjaardagskado kopen. Ik vind het een goed initiatief en ik vertel er al mijn vrienden en kennissen over.
Donderdag
Ik overleg met de vicevoorzitter van de CMR over de onderwerpen van volgende week. Daarnaast werk ik wat correspondentie af. Tussen 12 en 3 geef ik college. In totaal hebben vijf groepen les van mij, vandaag heb ik er twee. Na mijn zestigste ben ik minder gaan werken, dat kan dankzij een speciale regeling. Daarom geef ik maar één vak.
Ik heb gemerkt dat de studenten behoefte hebben aan een roostervrije week, zodat zij kunnen leren voor een tentamen. Daar pleit ik al jaren voor, maar er is nog niets aan gedaan.
Vanavond ga ik bridgen in Rhenen, een plaats bij mij in de buurt. Dat doe ik al veertig jaar, waarvan dertig in competitieverband.
Vrijdag
Het is mijn vrije dag, ik heb lekker met de honden gewandeld. Natuurlijk doe ik ook nog wat huishoudelijk werk. De telefoon gaat regelmatig, want ik ben alsnog bezig met mijn werk voor de CMR. Ik lees stukken die vooral betrekking hebben op het Medezeggenschapsreglement. Daarnaast zoeken we nieuwe mensen voor het centraal stembureau, dat actief is tijdens verkiezingen.
Mijn man, Jef de Jager, is auteur. Hij heeft net een nieuw boek uitgebracht. Daarvan stuur ik exemplaren op naar vrienden. Het boek gaat over de familie die achter de King pepermunt zit. Inmiddels heb ik het twee keer gelezen. Vooral de familiegeschiedenis spreekt mij aan en het leest lekker weg als een roman.
Reageer
Reacties van lezers
Overige artikelen
