Weekgast Dianne Kuijs
Dianne Kuijs (20), vierdejaars media, 
informatie & communicatie, loopt stage bij Support Granada Kids in Nicaragua. Deze stichting organiseert sportactiviteiten voor straatkinderen.
Maandag 4 oktober
Nicaragua is het armste land van Centraal-Amerika. Helaas zijn er hierdoor veel straatkinderen. Support Granada Kids organiseert op dit moment een basketbalcompetitie, honkbalcompetitie en zwemlessen. Kinderen mogen alleen meedoen als zij naar school gaan. Ik ben hier samen met mijn klasgenoot en goede vriendin Linda Sintniklaas. Wij zijn verantwoordelijk voor de marketing en communicatie van ons stagebedrijf.
De wekker gaat om half acht, na een rumoerige nacht. Om drie uur hoor je het fluitje van de bewaker, die aangeeft dat alles veilig is in de straat. Rond kwart voor vijf hoor je de reclameauto met een reclameboodschap voor een kerk. Om zes uur ontwaken de vijf generaties die naast ons wonen. Ik wil het badkamerlicht aan doen, maar er is geen elektriciteit. De douche doet het ook al niet, want er is geen water. Goed… welkom in Nicaragua.
Vorige week heb ik al veel moeten regelen. Dan merk je gelijk dat het hier nooit gaat zoals je plant of verwacht. Mensen vergeten hier hun afspraken of ze komen te laat. Als je posters wil printen, blijkt de drukwinkel ineens geen toner te hebben, dat soort dingen. Vanavond heb ik een vergadering met alle trainers en vrijwilligers.
Dinsdag 5 oktober
Vanmorgen werd ik met een goed gevoel wakker. Na de vergadering van gisteren is alles rondom de competities geregeld. We hebben nu acht teams met twaalf spelers. Elk team heeft minimaal één trainer. De promotieposters waren dus niet voor niets. De shirts voor de spelers zijn besteld, dat ging op een totaal andere manier dan in Nederland. We moesten eerst door een verpauperde wijk lopen. Vervolgens kwamen we terecht bij het huis van de man die de shirts met de hand maakt. We bespraken alles in het bijzijn van zijn familie en spelende kinderen om ons heen.
Vandaag moet ik onderzoek doen voor de nieuwe website van de stichting, die Linda en ik samen met een webdesigner gaan ontwikkelen. Het sponsorboekje wordt gedrukt. Vanmidag zijn er zwemlessen voor de kinderen van Casa Xalteva, dat is een shelter voor straat- en weeskinderen. Ik vind het fijn dat ze zo iets kunnen leren en dat ze daardoor trots op zichzelf kunnen zijn.
Woensdag 6 oktober
Ik mag genieten van een Nederlands ontbijt. Mijn ouders hebben een pakketje met Nederlandse producten opgestuurd. Dingen die thuis heel normaal zijn, ben ik meer gaan waarderen. Ongelofelijk. Mijn broodje met hagelslag smaakte hierdoor extra lekker. Linda en ik springen na het ontbijt gauw op de fiets, richting Hostel Mochilas, van onze stagebegeleider Diana Steinmetz. Fietsen in Nicaragua is niet zo makkelijk als je denkt. Onderweg moet je ervoor zorgen dat je niet tegen fietsers, slingerende auto’s of paard en wagens op botst.
We hebben een afspraak met een bedrijf over het drukken van kaartjes, stickers en andere zaken voor de stichting. Vanmiddag naar de hoofdstad Managua, om extra basketballen te kopen. Op de terugweg van Granada zaten we in een propvolle bus met twee grote zakken gevuld met basketballen. Missie volbracht.
Donderdag 7 oktober
Gisterenavond hebben Linda en ik een drankje gedronken bij Kelly’s bar met mensen die we hier hebben ontmoet. De planning voor vandaag is Skypen met de stagebegeleiders. Het eerste gesprek is met de praktijkbegeleider vanuit het MIC, het tweede is met onze stagebegeleider uit San Diego. Vanmiddag ga ik op pad voor het eerste sponsorrondje.
Het drukken van een informatieboekje liep anders dan verwacht, maar het resultaat mag er zijn. Ook hebben Linda en ik een banner gemaakt voor de potentiële sponsors en een shirt waar hun bedrijfslogo op afgedrukt kan worden. Ik vind het allemaal heel spannend, niet alleen vanwege de Spaanse taal. Maar ook omdat ik benieuwd ben of de bar- en restauranteigenaren ons idee wel interessant genoeg vinden.
Gelukkig heb ik voor mijn vertrek naar Nicaragua al een sponsor gevonden, Muttathara. Dat is een kringloopwinkel in mijn woonplaats Castricum. Het zou mooi zijn als lokale sponsors meedoen, zodat er ook geld is voor andere sportactiviteiten.
Vrijdag 8 oktober
Afgelopen week heb ik verteld over mijn belevenissen in Nicaragua, een heel ander land dan waar ik zelf vandaan komen. Het is rijk aan natuur, maar er heerst veel armoede. Toch ben ik verliefd geworden op dit land.
Ik vind het een geweldige uitdaging om de sportactiviteiten te organiseren, een website te ontwikkelen en de marketing en de communicatie van de stichting te verbeteren. Met zekerheid kan ik zeggen dat hier heen gaan de beste keus in mijn leven is geweest.
Donaties zijn altijd welkom. Rekeningnummer: 62 02 67 151 t.a.v. Stichting Support Granada Kids te Den Haag. En als je mijn belevenissen wil blijven volgen kijk dan op: diannekuijs.waarbenjij.nu!
Reageer
