Weekgast Ferdinand de Haan
Ferdinand de Haan (41) is hoofd van de Buitenpoli, de nieuwe beroepspraktijk van de HvA en het AMC die op 22 maart zal worden geopend. In de polikliniek komt patiëntenzorg, onderwijs en onderzoek samen. Ferdinand is verantwoordelijk voor de voortgang en de kwaliteit van de poli.
Maandag 14 maart 2011
Verbouwers leggen allerlei lijnen aan. De Buitenpoli zal met haar telefoons en computers namelijk op het netwerk van het AMC zitten. Ik ga langs om te kijken hoe het ervoor staat. Er wordt ook gewerkt aan het inspanningslab, een ruimte waar straks conditietesten gedaan zullen worden. We boeken zelfs wat tijdswinst, want de steiger word nu al opgebouwd in plaats van morgen.
De Buitenpoli is al in gebruik. Op dit moment draaien wij maandag- en donderdagochtend. Er komt zo een hartrevalidatie groep. Docenten zijn de degenen die nu nog verantwoordelijk zijn voor de patiëntenzorg. Pas als de nieuwe poli helemaal goed draait, mogen ook studenten meewerken. Omdat de docent te laat is, word ik opgezadeld met de voorbereiding. Ik loop met een linnenkar het gebouw door. Na de hartrevalidatie groep sluit ’s middags de poli weer. Ik schrijf nog even een prognose, zodat we over twee weken weten wat we met de patiënten aanmoeten.
Dinsdag 15 maart 2011
Ik heb net een uur lang een fotograaf achter me aan gehad voor een fotoshoot. Best vermoeiend, je wordt continu gevolgd en daardoor ben je heel bewust van jezelf, en hou je er stiekem toch rekening mee. Eigenlijk is dat niets voor mij, zo in the picture staan. Laat mij maar het hele reilen en zeilen regelen, maar dan liever achter de schermen. Het gaat vandaag allemaal goed gestroomlijnd. Ik ben vanochtend al lekker vroeg begonnen, ondanks dat het natuurlijk echt weer is om fijn te gaan mountainbiken in de bossen. Na de eerste vergaderingen heb ik nog een overleg gehad met professor Nollet, hoogleraar Revalidatie en Rien de Vos, domeinvoorzitter hier bij Gezondheid. Ook zij moesten op de foto.
Ik kijk nog uit naar de bijeenkomst voor het Openingssymposium Buitenpoli, eventjes nog de laatste kleine dingetjes bespreken. Dat ik hier in het AMC-dienstuniform op de onderwijslocatie rondloop zorgt wel voor leuke reacties van studenten en medewerkers. Het ziet er voor sommigen misschien een beetje raar uit, helemaal in het wit. Zelf moest ik er ook wel om lachen toen ik de dagelijkse managementoverleg binnenliep. Iedereen zat er strak in het maatpak.
Woensdag 16 maart 2011
Omdat woensdag mijn vaste ‘papa-dag’ is, is het vandaag een beetje laveren tussen de slaapjes van mijn dochter van drie en mijn werk voor de Buitenpoli. In de tijd dat zij op haar bedje lag heb ik even mijn mail doorgenomen en verwerkt. Dat was nog best een klus. In drukke tijden en zeker in deze tijd dat we bezig zijn met de Buitenpoli is het combineren van je gezin en het werk dat gedaan moet worden wel een uitdaging, maar het lukt. Daar staat tegenover dat als het rustiger is, ik ook wat strikter ben in het vrijhouden van die vrije dag. De offerte voor de plaatsing van een keuken in de poli is mooi lager uitgevallen. Het kostte nog wat uitonderhandelen, maar het is gelukt. Het pionieren, en het helemaal van nul iets opbouwen, dat ligt me wel. Het maakt het hectisch, maar als het straks allemaal ook echt 'staat', geeft dat echt voldoening. Aan het eind van de middag zijn mijn dochter en ik samen gezellig boodschappen gaan doen en heb ik met haar nog even buiten gespeeld
Donderdag 17 maart
Er is net een persbericht de deur uit met daarin de naam die de Buitenpoli meekrijgt: Polifysiek. Dan is die voor de officiele opening volgende week bekend. Vandaag is ook de hartrevalidatiegroep begonnen. Het is allemaal nog een beetje hectisch, en het vraagt wat organisatie maar ze konden aan de slag. Heel erg leuk natuurlijk, omdat ze dan ook meteen de patienten zien.Daarnaast ben ik druk geweets met het aanwijzingen geven welke kamers met een camera uitgerust moeten worden. We willen in de toekomst gaan bekijken of we door registratie van beeld en geluid meer te weten komen over hoe motiverende gesprekken van invloed zijn op patienten. Neem bijvoorbeeld een gesprek over stoppen met roken bij een patient. Het is belangrijk om precies na te gaan hoe een patient op zo’n gesprek reageert. Ik ben erg benieuwd naar hoe de poli er over drie jaar uitziet. Dan hoop ik dat we het doel – een multidisciplinaire behandelomgeving – bereikt hebben.





