Weekgast Heleen Oudman
Heleen Oudman (44, docent Management, Economie en Recht) organiseert deze week een dag voor Diversiteitmanagement voor tweedejaars MER-studenten.
Maandag 16 november
Onze tweedejaars studenten hebben vorig blok een vak gevolgd over diversiteitmanagement. Voor leken is dat begrip uit te leggen aan de hand van het spreekwoord ‘een divers bedrijf kan beter verkopen aan een diverse wereld’. Een veranderende samenstelling in de -beroeps-bevolking brengt een veranderende vraag met zich mee. Bedrijven zijn gedwongen hierover na te denken en zullen zich hier ook op aan moeten passen.
Woensdag zullen de studenten hun theoretische kennis in praktijk brengen. We hebben gastsprekers uit het bedrijfsleven en ze kunnen discussiëren over stellingen uit de praktijk.
Elke student heeft voor het vak een foto uitgekozen waaruit duidelijk het begrip ‘diversiteit’ naar voren komt. Aan het eind van de middag zal de beste worden gekozen, en die student krijgt de Diversity Challenge Award MER 2009.
Eigenlijk is maandag mijn vaste vrije dag. Maar vanwege aanstaande woensdag ben ik een dikke ochtend bezig geweest met de laatste voorbereidingen. Ik heb op het nippertje geprobeerd om onze docent Sharog Heshmat Manesh, winnaar van de gelijknamige prijs voor docenten, te regelen om de prijs uit te reiken. Maar helaas, hij had al een afspraak. Om half drie was het klaar en heb ik de kinderen van school gehaald en met de jongste van twee ben ik de eendjes gaan voeren.
Dinsdag 17 november
Mijn dag begon zoals gewoonlijk om zes uur. Vroeg, inderdaad, maar dat heb je met drie kleine kinderen en een man die doordeweeks in het buitenland werkt. Na de gebruikelijke routine van ontbijten, kinderen naar school en de crèche, heb ik de ochtend aan de laatste voorbereidingen gewerkt voor morgen: alle docenten voor morgen nogmaals gebrieft, het draaiboek afgemaakt en, de bestellingen voor de catering met Sorbon doorgenomen en de prijzen voor de winnaars opgehaald.
In de middag had ik gewoon les. Ik heb met een aantal eerstejaars klassen het eerste blok geëvalueerd. Over het algemeen waren ze positief met hier en daar nog wat verbeterpunten. Thuis was mijn schoonmoeder al gearriveerd om morgen op de kinderen te passen.
De rest van de avond heb ik achter de computer gezeten voor de laatste voorbereidingen. Elke keer als de telefoon ging schrok ik, bang dat er een spreker geveld zou zijn door de Mexicaanse griep.
Woensdag 18 november
Ik werd zenuwachtig wakker. Vandaag de grote dag. Op school heb ik met de helpende docenten nogmaals het draaiboek doorgenomen en daarna zijn we aan de slag gegaan. Na mijn inleidende praatje was het tijd voor de gastsprekers.
Als eerste kwam een spreker van PricewaterhouseCoopers die normaal workshops geeft aan de top van het bedrijf. Een interactieve workshop over de dagelijkse praktijk van diversiteit. Een voorbeeld: Haar manager was meegekomen en samen stonden ze op het podium: ‘Zo zien wij er uit bij PWC.’ Vervolgens haalde ze iemand die er ‘anders’ uit zag uit de zaal, en zei: ‘Als je er zo uit ziet zul je harder moeten werken om aan de top te komen’. Hard, maar waar.
De volgende workshop, gehouden door de directeur van het bedrijf Young Global People, ging over netwerken in relatie tot diversiteit. Het werd onrustig in de zaal: iedereen ging gelijk aan de slag. Na het college van onze lector Gedifferentieerd HRM, de discussieronde en de prijsuitreiking sloten we de dag af met een borrel: de reacties van studenten waren positief! Ook de spreker van PWC kwam naar me toe: Dit was de meest diverse groep die ze ooit had gehad. En dat was goed, want dit zijn de managers van de toekomst. Een mooi compliment.
Donderdag 19 november
De day after. Maar geen vervelende nasmaak, want het was een fantastische dag gisteren. Na het gebruikelijke ochtendritueel met de kinderen had ik daarna even tijd om thuis even rustig een kop koffie te drinken. Rond half 11 ben ik naar de Leeuwenburg gegaan. Vandaag gaf ik eerstejaars les in presenteren. Dat kwam op een goed moment, want ik kon leuke actuele voorbeelden gebruiken van de sprekers gisteren.
’s Avonds heb ik even geroeid. Binnen op de ergometer, want buiten is het daar nu veel te donker voor. Een van de voordelen van wonen in Weesp: de roeiclub zit om de hoek. Daarna ben ik vroeg gaan slapen, het waren drukke dagen.
Vrijdag 20 november
Door de drukte rondom de diversiteitsdag kwam mijn coördinatorschap voor het eerste jaar een beetje in verdrukking. Daar heb ik vandaag een behoorlijke kluif aan gehad: alle achterstallige mails en vragen wegwerken, en overleg plegen met docenten.
Na een aantal slb-lessen met eerstejaars in de middag, heb ik de balans opgemaakt van woensdag. Ik heb de presentielijsten doorgenomen van de studenten die er woensdag bij waren. Ik hoopte op tachtig, merkte op de dag zelf dat het er zeker honderd waren, en uit de lijsten bleken er zelfs nog meer dan honderd geweest te zijn. Leuk!
Het was een drukke week en dat merkte ik in de trein: tussen Amstel naar Duivendrecht dutte ik al in. Bijna mijn halte gemist. Thuis ben ik om acht uur op de bank in slaap gevallen. Niet zo gezellig voor mijn man die net terug was uit Duitsland, maar goed. Eerst uitslapen.
Reageer
