Weekgast Jitske Isidore
Jitske Qadriya Isidore (29, tweedejaars culturele & maatschappelijke vorming) is half Egyptisch. Ze vraagt aandacht voor de rol van social media in de opstanden in het Midden-Oosten. Deze week houdt ze samen met anderen een bijeenkomst over het onderwerp.
Maandag 16 mei
Er moeten hapjes en drankjes geregeld worden voor de bijeenkomst. Het begint om zes uur ’s avonds en duurt tot negen uur. Na een gesprek met – nu nog – cateraar Sorbon kiezen we voor een wat luxer buffet. Omdat we toch willen knipogen naar het Midden-Oosten zal er ook een aantal mediterrane hapjes komen. We zorgen dat het vlees halal is, omdat er veel moslims aanwezig zullen zijn. We willen dat iedereen zich welkom voelt en zich geen zorgen hoeft te maken.
Ik heb de huismeester vandaag op de hoogte gebracht van onze bijeenkomst. Van hem kreeg ik een formulier voor de bewaking. De bewaking moet weten dat er om zeven uur donderdagavond meer mensen dan normaal op het Jan Bommerhuis zullen zijn. Daar bovenop zijn er nog mensen bij van buiten de hogeschool. Dat kan als dreiging worden gezien.
Dinsdag 17 mei
Alle facilitaire voorzieningen moeten vandaag klaar zijn. Ik geef de bestelling bij Sorbon officieel door en ik bespreek met de huismeester en de bewaking eventuele beveiligingsrisico’s. Verder moeten ook de parkeerplaatsen nog geregeld worden. De initiatiefnemer van de bijeenkomst, docent Sharog Heshmat Manesh, keurt vandaag het programmaboekje dat ik ontworpen heb goed. Zodra hij dat gedaan heeft kan ik naar de kopieerwinkel om vijftig proefafdrukken te maken. Die verspreid ik onder docenten. Morgen komen daar nog honderd bij, voor genodigden. We verwacht 100 tot 150 mensen op de bijeenkomst.
Tussendoor doe ik aan school. Met de klas bezoeken we de Boekmanstichting, studiecentrum voor kunst, cultuur en beleid. Hartstikke leuk, want van de stichting kunnen we veel leren over kunst en cultuur.
Woensdag 18 mei
De laatste puntjes staan op de i. Ik heb samen met mijn assistente declaratieformulieren ingevuld en de algemene planning doorgenomen. Er moet nog best een hoop gebeuren. Net bleek dat Sorbon bepaalde warme hapjes niet kan leveren. We hebben besloten om daarvoor in de plaats mini kaas- en visbroodjes te nemen. Wederom halal.
Ook komen we erachter dat er nog wegwijzers moeten worden gemaakt voor mensen van buiten de hogeschool en dat er plekken gereserveerd moeten worden voor speciale gasten. De tijd gaat snel en dat brengt me op het volgende punt: ik ben naarstig op zoek naar een horloge. Ik heb alleen een telefoon, maar het staat zo onbeschoft om daar morgen de tijd op bij te houden. Het schiet me net te binnen dat ik ook nog niet weet waar de bloemen bezorgd worden. Voor alle deelnemers is er een bos. Komen ze bij de collegezaal of bij het secretariaat?
De dag zit er gelukkig bijna op. We testen de slideshow, met foto’s van de opstand in het Midden-Oosten, en de Skype-verbinding. Morgen spreken we een journaliste van Al Jazeera English. Ik kan niet wachten.
Donderdag 19 mei
De schaal met cakejes gaat de verkeerde kant op en een deel van de hapjes komt nooit aan. Ik ren nog steeds rond als een kip zonder kop en ook nog eens zonder horloge. Als ik mezelf dwing om even rustig te gaan zitten, beland ik naast Willem Baumfalk, domeinvoorzitter van Maatschappij & Recht en gespreksleider van de avond. Ik vraag hem hoe laat het is en hij geeft me prompt zijn horloge te leen. Zijn gebaar is eigenlijk tekenend voor de avond. Er zijn honderd mensen: Nederlanders, moslims, Surinamers. Studenten en docenten. HvA’ers en niet-HvA’ers.
De conclusie: jongeren zoeken naar identiteit, vinden misschien een gevoel van herkenning in de onderdrukking in het Midden-Oosten en voelen zich verwant. Sociale media bieden in dit opzicht steun. Toch laat de journaliste van Al Jazeera English ook weten dat we voorzichtig moeten zijn met sociale media. Niet iedereen die je toevoegt op Facebook of Twitter ken je ook echt. Check jij wie ze zijn? Zo belanden mensen in het Midden-Oosten in de cel, door undercoveragenten. We proberen de bezoekers niet bang te maken, maar wel bewust.
Vrijdag 20 mei
Als ik de sleutel terugbreng naar het secretariaat, wordt er even nagekletst. Ik merk nu pas hoeveel ik echt aan mijn opleiding heb gehad. Alle dingen die ik in het eerste jaar en dit jaar geleerd heb, heb ik ook kunnen toepassen bij het organiseren van gisteravond. Ook blijkt dat de Facebook-groep succesvol is geweest. Wij hadden nooit gedacht zo veel animo te creëren via het netwerk. Best leuk om te denken dat je kleine stapjes maakt om er vervolgens achter te komen dat ze een groot effect hebben.
Vanmiddag ga ik even lekker winkelen. Even rust. Een traktatie voor het bikkelen deze week. Mijn dochter, want ja ik heb een dochter, wordt dit weekend extra geknuffeld. Ze heeft me best veel moeten missen deze week. Ook mijn moeder, die haar goed heeft opgevangen, staat dit weekend in het zonnetje.
Reageer
