maandag 23 maart
In Siera Leone werden we ontvangen door de partnerorganisatie Defence for Childen International (DCI ). Deze organisatie zet zich in voor kinderen, jongeren en jeugd. Aan deze campagne doen jongeren uit heel Nederland mee, er waren jongeren uit Nijmegen, Amsterdam en Leeuwarden. We hebben verschillende projecten onder de aandacht gebracht. We zijn naar een jeugdgevangenis geweest. Deze hebben we overigens ook nog een beetje opgeknapt. Die gevangenis was grijs en somber, en hebben we samen met de jongeren van de DCI een vrolijk geel kleurtje gegeven.
Ik heb ook nog een gesprek gehad met een ex-kindsoldaat. En we zijn naar een tehuis geweest voor kinderen met een lichamelijke beperking.
Ik vond het heel indrukwekkend. Afrika is een heel mooi land met een open cultuur. De mensen daar zijn ontzettend gastvrij. Wij sliepen in een gastgezin, waar wij iedere avond heel luxe eten voorgeschoteld kregen. Terwijl zij daar iedere avond aan de rijst met kip zaten. Je kan zo vaak zeggen dat dat luxe eten niet nodig is, maar ze vinden het fijn om goed voor je te zorgen.
Van te voren had ik verwacht dat er door de burgeroorlog (1991 tot 2001) een gespannen sfeer zou hangen, maar dat viel heel erg mee. Ik ben blij dat ik gegaan ben, ik ben toch wel een stukje van mijn hart verloren aan Afrika.
Ik zag een oproep staan in een blad, dat leek me heel erg leuk. Ik heb me opgegeven en ben door de selectie gekomen en mocht naar Afrika. Ik ben wel eerder meegegaan met jongerenreizen voor vrijwilligerswerk. Ik ben onder andere in Brazilië en de Filipijnen geweest, maar nog nooit in Afrika.
Nu ik terug ben moet ik de stichting onder de aandacht brengen. Dit doe ik door onder andere presentaties te geven en mijn verhaal te vertellen in verschillende kerken en bij jongerengroepen.
Vandaag ben ik naar de jaarvergadering van mijn woonplaats geweest. Hier heb ik over mijn ervaringen verteld en hebben we het gehad over hoe we jongeren kunnen motiveren om actief te zijn. Ze hebben een beleid gemaakt en er volgen nog meer gesprekken.
dinsdag 24 maart
Vandaag ben ik uitgenodigd door een groep jongeren van 25 mensen tussen de twintig en dertig jaar oud. Hier heb ik mijn verhaal over Sierra Leone verteld. En dan vooral over de jongeren met een lichamelijke beperking. Het is natuurlijk allemaal heel goed dat er in Sierra Leone speciale scholen voor jongeren met lichamelijke beperkingen zijn, maar dan zijn ze opgeleid.. en dan? De samenleving is nog niet op ze ingesteld. Daar hebben we met z’n allen over gediscusieerd.
Na die discussieavond heb ik nog een aantal vragen gehad per mail. Aanstaande zondag heb ik weer een presentatie in de kerk. De jongeren hebben ter voorbereiding een aantal vragen gebundeld die ik per mail nog even moest beantwoorden.
Als ik een presentatie moet houden is dat meestal tijdens een kerkdienst. Dat is dan maar tien minuten. Daar is niet echt veel interactie, want je houdt meer een monoloog. Maar achteraf of tijdens de koffiepauze krijg ik vaak wel reacties van het publiek of van de dominee.
Ik houd regelmatig presentaties, dus heel erg zenuwachtig ben ik meestal niet. Alhoewel ik vlak voor de presentatie nog wel eens gespannen kan zijn, gaat dat helemaal weg als ik eenmaal aan het praten ben.
Voor de rest ben ik me een beetje aan het voorbereiden op verdere presentaties. Morgenavond heb ik een ‘sobere maaltijd’, een maaltijd met soep en brood waar ook gepraat wordt over dit soort onderwerpen.
woensdag 25 maart
Ik ben vanavond naar een Sobere Maaltijd geweest in Noord-Scharwoude. Dit was een onderdeel van de veertigdagentijd campagne en is tijdens deze campagne iedere woensdag. Ik was hiervoor uitgenodigd om te vertellen over mijn reis naar Sierra Leone. Ik heb het gehad over mijn gesprek met een ex-kindsoldaat dat ik daar heb gehad. Dankzij Kerk in Actie is hij er weer bovenop gekomen en heeft hij werk kunnen krijgen. Er waren zo’n honderd mensen.
Tijdens de kerkdiensten en de sobere maaltijden worden collectes gehouden. Na de veertigdagentijd campagne wordt al het geld opgehaald en wordt er besloten wat er met het geld gaat gebeuren. De campagnes van eerdere jaren hebben er al voor gezorgd dat er een jeugdwetgeving is gekomen. Er zijn speciale jeugdgevangenissen gemaakt, zodat de jeugd niet bij volwassenen in de gevangenis komen te zitten. Met het geld wat dit jaar wordt opgehaald wordt er voor gezorgd dat die wetgeving ook wordt nageleefd. Zo is er ook een poiltieopleiding gekomen, zodat de politie ook bekend is met de wetgeving en hoe ze daar mee om moeten gaan.
Als de 40dagentijd campagne voorbij is, na Pasen dus, gaan we samen met de groep bespreken wie zich verder nog voor Sierra Leone gaat inzetten. Als ze in december weer naar Sierra Leone gaan, ga ik er alles aan doen om mee te mogen. Als ze naar een ander land gaan hoef ik niet mee. Ik wil mij nu vooral in blijven zetten voor Sierra Leone.
