Weekgast Marieke Hofstede
Marieke Hofstede (23), vijfdejaars media, informatie & communicatie, is in de race voor een functie als brandmanager voor dance4life. Ze is druk aan het campagnevoeren, om zo veel mogelijk stemmen van het publiek te krijgen.
Maandag 13 september
De aftrap van de laatste week van de World of Difference-campagne voor dance4life, een organisatie die samen met jongeren in actie komt tegen hiv en aids. World of DifferenceWorld of Difference is een programma van de Vodafone Netherlands Foundation, waarbij je kans kunt maken op een droombaan van één jaar bij een goed doel.
Ik ga voor de functie als Brand Manager, dit houdt in dat ik een strategie opzet en uitvoer om het dance4life merk in Mexico, Argentinië en Colombia in de markt te zetten. Niet alleen omdat het me een superervaring lijkt, maar ook omdat ik erg houd van de Spaanse taal en de cultuur er omheen.
Ik heb drie weken lang op nummer vier gestaan, maar ik ben dit weekend gezakt naar de vijfde plaats op de ranglijst. Omdat ik een weekend weg was, heb ik weinig kunnen doen om meer publiciteit voor mijn campagne te krijgen. Gelukkig heb ik altijd nog mijn mobiele telefoon, dus ik kon toch nog mijn vrienden oproepen om te blijven stemmen. Daarnaast heb ik posters meegenomen, die tijdens het weekend verspreid zijn.
Het weekend is alweer voorbij. Toch heb ik nog steeds weinig tijd om fanatiek campagne te voeren. Mijn studie staat op een laag pitje om dat ik fulltime werk bij een uitgeverij. In de pauzes check ik gauw het klassement op Hyves en update ik mijn site. Zo doe ik toch nog iets aan mijn campagne. Ondertussen probeer ik mijn collega’s over te halen om op mij te stemmen.
Dinsdag 14 september
Het is rustig op mijn werk dus tussendoor probeer ik vandaag nog wat aan mijn campagne te doen. Ik sta inmiddels op de zesde plaats, best een teleurstelling. De ASVA heeft een stukje over mijn campagne op hun site geplaatst, daar ben ik erg blij mee. Hopelijk levert het wat op. Het is wél de bedoeling dat ik de baan als brandmanager van dance4life in Mexico krijg. Maar ik vind het gaaf dat de organisatie en de campagne zo veel aandacht krijgen, dat is hard nodig.
Na mijn werk ben ik nog even de stad en scholen ingegaan om posters te verspreiden. Thuis begin ik aan het monteren van een promotiefilmpje. Dat de campagne bijna afgelopen is, betekent niet dat ik nu stil kan gaan zitten. Ik wil nog steeds laten zien dat ik zo geschikt ben voor de baan.
Woensdag 15 september
Een drukke dag op mijn werk. Ik werk in een uitgeverij in hartje centrum. Er werden orders geplaatst voor het boek van Natascha Kampusch. Dan gaat het hard, je verkoopt dan duizenden boeken tegelijk.
Ondanks de drukte houd ik me wel met de campagne bezig. Via Hyves kan ik kijken hoeveel mensen er op me gestemd hebben en ook welke Hyvers dat waren. Ik denk dat ik op de ranglijst gezakt ben, omdat sommige mensen op het laatste moment ineens keihard campagne gaan voeren. Ook snap ik dat mensen op den duur een beetje social network-moe worden. Mijn broer is leraar, hij probeert zijn leerlingen zover te krijgen dat ze op mij gaan stemmen.
Donderdag 16 september
Ik heb nog niet de top 2 bereikt, dat vind ik erg jammer. De mensen in de top 2 mogen op gesprek komen bij de organisatie. Toch hoop ik ergens dat ik daar ook bij zal zitten, want ik heb per slot van rekening kennis van de Spaanse taal en cultuur. Vandaag besloot ik om te gaan flyeren in de stad. Dat was achteraf gezien niet zo handig, aangezien er alleen maar toeristen op de been waren.
Ik werk tot zes uur, daarna ga ik door naar Radio 538. Barry Paf besteedt aandacht aan de actie. Had hem wel gemaild of hij iets voor me kan betekenen, maar ik heb er niets over gehoord. Maar ik vind dat het goed is om brutaal te zijn. Als laatste tactiek stuur ik onbekende Hyvers een bericht, of ze op mij willen stemmen. Eigenlijk doe ik dat liever niet, want ik weet dat mensen dat vervelend kunnen vinden.
Vrijdag 17 september
Na een paar hectische weken op mijn werk en door mijn inzet voor de campagne heb ik een momentje rust. Toch geef ik de strijd nog niet helemaal op, er kan altijd nog iets veranderen. Ik sta 's ochtends nog steeds op de zesde plaats en houd me voor dat ik niet teleurgesteld moet zijn als dit zo blijft.
Rond de middag begint het toch wel te kriebelen en wil ik iets doen. Inmiddels zijn alle flyers en posters op dus ik ga door met mijn strijd via de computer. Mijn familie en vrienden doen met me mee, de een nog harder dan de ander. Om vier uur ‘s middags weet ik mezelf niet rustig te houden. In plaats van weg te gaan naar een afspraak zeg ik af en blijf ik achter mijn computer zitten, in de hoop dat er nog op me gestemd wordt. Het werkt. Met behulp van mijn zus en een hoop vrienden weet ik in het laatste half uur nog veel stemmen te krijgen. Het is tien voor vijf, ik stuur mensen een sms met de vraag ze nog een keer willen stemmen. Ook op MSN en via social media spreek ik mensen aan. Wat een succes, ik sta op de vijfde plek en het verschil in stemmen wordt wat groter.
Om vijf uur 's middags sluiten de digitale stembussen van de World of Difference campagne en heb ik toch nog een plek in de top 5 bemachtigd. Nu is het afwachten. Volgende week hoor ik of ik word uitgenodigd om in de finale te komen. Ik blijf dance4life nog steunen, want ik geloof er in dat je op die manier een verschil kunt maken!
Reageer
