Weekgast Martin van Teylingen
Martin van Teylingen (22) begint volgende week met zijn studie Fashion & Branding aan het Amfi. Deze week houdt hij zijn ervaringen tijdens de introductie bij.
Maandag 24 augustus
Goh, daar moet ik aan wennen. Na al deze maanden vrij is het tijd voor mij om te beginnen met een nieuwe opleiding. Vergis je niet, ik heb er zin in. Maar het vroege opstaan zal altijd een ‘pain in the ass’ blijven.
Eind april ben ik afgestudeerd als grafisch vormgever aan het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Na vier jaar hard werken – en veel lol hebben – had ik dan eindelijk het papiertje in handen. Wat nu?
In het vierde jaar van mijn grafische opleiding heb ik stage gelopen bij sportkledingfabrikant O’Neill. Iedereen kent het waarschijnlijk wel, maar wat niemand weet is dat het hoofdkantoor is gevestigd in… Warmond! Ja, dat ligt dus vlak bij Leiden, en is eigenlijk een klein (boeren)dorpje. Onlangs zijn de naam O’Neill en alle rechten overgenomen door Nederland, wat betekent dat er veel meer internationaal geregeld moet worden.
Hierdoor kwam ik in aanraking met het Amfi en toen was het gewoon een kwestie van inschrijven, en mijn best doen. Maanden geleden ontving ik dan ook de brief, dat ik aangenomen was bij Fashion & Branding, en dat ik werd verwacht op dinsdag 25 augustus om 10:00 uur voor de introductiedagen.
Vandaag was het dus alvast een dagje proefdraaien: kijken of ik weer in een bepaald ritme kan komen. Ik moet zeggen dat zal nog wat tijd nodig hebben…
Dinsdag 25 augustus
Wow, dat ging soepeler dan verwacht. ’s Ochtends goed uit bed gekomen, snel douchen, aankleden, eten en de rest inpakken om op weg te gaan naar Amsterdam. In de trein was ik nog even bang dat ik misschien, in mijn haast, de verkeerde trein had genomen. Vanaf Leiden rijden de treinen op twee verschillende manieren naar Amsterdam: snel en een sightseeing route. Achteraf bleek ik gewoon op tijd te zijn om op 10.00 uur op school te zijn.
Eenmaal aangekomen, merk je toch wel dat iedereen in hetzelfde schuitje zit: iedereen is nieuw! Een paar kenden elkaar al van kamp, maar de rest stond nerveus te wachten tot ze naar binnen geroepen werden. In de filmzaal werden we welkom geheten en werd ons verteld wat er precies op het programma stond. Al met al heel veel informatie, en ik vraag me ook af hoeveel er ervan blijft hangen.
Het was interessant om mijn klas te leren kennen. Het meest wonderbaarlijke vond ik nog het feit dat er maar twee jongens in onze klas zitten, iets waar ik ook wel aan moet wennen. Maar ach, ik had eigenlijk niet veel anders verwacht van zo’n opleiding.
Na een dag vol informatie, rondleidingen, informatie, kennismakingen en informatie, besloten een aantal leerlingen van mijn klas om de bestelde tekenspullen bij Van der Linde op te gaan halen. Dus na nog wat in de stad gebanjerd te hebben was het tijd voor ons om naar huis te gaan. En dat was wel nodig ook, aangezien de treinen aardig ontregeld waren.
Woensdag 26 augustus
De routine zit er makkelijker in dan gedacht. Vandaag was het nog makkelijker om op te staan. Ik moet zeggen dat ik de reis naar Amsterdam plezieriger vind dan de weg naar Rotterdam, waar ik vier jaar naartoe heb moeten reizen voor mijn vorige opleiding. Het lijkt wel alsof je in een veel vrolijkere wereld terechtkomt als je Amsterdam binnenrijdt.
Vandaag was de tweede kennismakingsdag. Als eerste kregen we een workshop ‘watching and thinking freely’. De workshopleider begon de mensen in de zaal in te delen in verschillende groepen, aan de hand van een simpele quiz. Ik was volgens hem alleen maar op ‘seks en alcohol’ uit. Nou, dan weet ik dat dus ook weer.
Het tweede uur stond in het teken van een college over het schrijven van een goed marketingdossier. Nou moet ik heel eerlijk zeggen: dit was niet echt nuttig. Vooral omdat het het begin van het jaar is, en niemand zich over een aantal weken nog kan herinneren was deze meneer stond te vertellen.
Het derde en laatste uur op school was nog minder interessant: een verhaal over ‘het wel en wee van de mediatheek’. Begrijp me niet verkeerd, de meneer die ons uit genodigd had was erg aardig en vriendelijk, alleen de stroom aan informatie was te veel.
Eindelijk was het dan zover: de klas moest op weg naar de Hermitage. Gewapend met onze schetsboeken en potloden gingen we het museum in, op zoek naar de jurken en gewaden uit het Russische hof. Hier zijn we niet al te lang gebleven, want na het bezoek aan dit zeer interessante museum stond er een heerlijk koud biertje te wachten bij het café op de hoek.
Donderdag 27 augustus
Oeh, ik kon het toch niet laten om toch een beetje uit te slapen. Vandaag geen school namelijk. Ja, dat is het leven. Twee dagen school en klaar is Martin voor deze week. Ach, ik geniet er nog maar even van, want volgende week is het over.
Vandaag ben ik de binnenstad van mijn woonplaats Leiden ingegaan voor wat ‘last minute shopping’ voor school. Ik had nog wat boeken en tijdschriften nodig. Op het moment dat ik door de Haarlemmerstraat, de drukke winkelstraat van Leiden loop, word ik eraan herinnerd dat ik nooit echt besloten heb of ik nou wel wil verhuizen. Ik sta in Leiden al enige tijd ingeschreven voor een studentenwoning, maar tot op heden is dit er nog niet van gekomen. Niet dat ik het thuis verkeerd heb, in tegendeel, maar ik wil weer zo graag op mezelf wonen.
Voor mijn eerste stage van mijn Grafische opleiding, dus de stage voor O’Neill, heb ik de kans gekregen om naar het buitenland te gaan. Toen ik mocht kiezen uit een land, koos ik dan ook het land hier zo ver mogelijk vandaan, namelijk: Australië. Sydney zou voor zeven maanden mijn nieuwe thuis worden. Hier heb ik vijf maanden stagegelopen en twee maanden gereisd. Hier leer je dus duidelijk ook om op jezelf te leven.
Toch heb ik voor mezelf besloten dat ik niet in Amsterdam ga wonen, tenminste… nog niet. Ik wacht eerst af hoe school gaat lopen en kijk dan wel verder. Joh, ik heb toch nog vier jaar de tijd.
Vrijdag 28 augustus
Aangezien ik toch vrij was, heb ik besloten om vandaag maar te gaan werken. Hier leer ik toch weer meer van het modevak. Sinds april werk ik namelijk bij Mexx. Hier ben ik een verkoopmedewerker en werkte ik bijna fulltime sinds ik ben afgestudeerd.
Sinds ik hier werk is er al veel veranderd. Door de jaren heen heeft Mexx in Nederland een chique en net, soms zelfs oubollig imago gekregen. Nu hebben ze een beetje van het buitenlandse imago naar Nederland gehaald om zo de collectie op te fleuren.
Verder heb ik nog even het een en ander doorgelezen van school. Het is moeilijk te geloven dat ik volgende week weer volledig in de schoolbanken zit. Een nieuwe studie, een nieuwe stad, een nieuw begin… Ik heb er zin in!
Reageer
