Weekgast Mike de Kreek
Mike de Kreek (docent Sociale toepassing van ICT) is met duizend-en-een dingen bezig, waaronder het Geheugenhuis-festival, een eendaags mediafestival over herinneringen en hun invloed op de mens als individu en als collectief.
Maandag 30 maart
De servicebalie was nog niet bemand toen ik hier om half tien stond. Ik moest camera’s regelen voor een groepje ‘gewone Amsterdammers’ die een cursus documentaire maken volgen. Dat zijn geen studenten of medewerkers, dus die kunnen niet zomaar apparatuur komen ophalen, daar moet ik bij zijn. Enfin, ik heb even gebeld en toen kwam er iemand – met excuses uiteraard. Ik heb subsidie gekregen voor onderzoek, cursussen en activiteiten rond ‘mediawijsheid’.
De cursus die de ‘gewone Amsterdammers’ –waarvan sommige digibeten – volgen, wordt ook van dat geld betaald. Hoe laat ik op mijn werk ben, daar is eigenlijk geen peil op te trekken. Soms ben ik er om kwart voor acht – dan is het nog lekker rustig –, een andere keer om tien uur. Het streven is in ieder geval om om gemiddeld negen uur op het werk te zijn.
Om elf uur had ik Jan Vuurboom van Hogeschool Zuyd op bezoek. Hij werkt aan een minor over ict in zorg en welzijn. Hij wilde onder andere weten hoe mijn ervaringen zijn als nieuwe-mediaman in een ‘soft’ domein als Maatschappij en Recht. Waar hij zich ook mee bezighoudt: hoe kun je een club mensen zo met elkaar laten samenwerken dat er structureel een cultuur van innovatie ontstaat. Vanmiddag zou er eigenlijk ook nog een bijeenkomst zijn over het festival Het Geheugenhuis, dat op 18 april in Pakhuis De Zwijger plaatsvindt. Ik ben daar de moderator van een van de seminars. De bijeenkomst is afgezegd omdat we het allemaal zo druk hebben. ’t Is nu verplaatst naar vrijdag.
Dinsdag 31 maart
Louis Tavecchio, lector Vraaggerichte methodiekontwikkeling en onderzoek, heeft onderzoeksproducten van alle achttien minoren binnen het domein Maatschappij & Recht doorgelicht. Naar aanleiding daarvan hebben we vandaag besproken wat de verschillen zijn en wat je van elkaar zou kunnen overnemen.
Een interessante overeenkomst is dat dat we ontdekten dat je altijd een maand of twee bezig bent om je opdrachtgever op te voeden voordat je aan de slag kunt met een onderzoek. Je moet bijvoorbeeld eerst uitleggen wat voor soorten onderzoek er zijn, wat voor verschillende vraagstellingen et cetera. Dat kun niet aan studenten overlaten, omdat die ook nog niet precies het verschil weten tussen een beschrijvende en een verklarende probleemstelling, bijvoorbeeld. Daarom ben ik blij dat we hier bij de Karthuizer eerst met samen de studenten de opdrachtgever ondervragen: wat willen jullie en welke vraag hoort daarbij? Een uitkomst van een onderzoek zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat voor de cursus 25 procent van de deelnemers internet gebruikte, en erna 75 procent. Dat is een beschrijvend onderzoek. Maar als je wilt weten of er een causaal verband is – is de toename te danken aan de cursus? – moet je je onderzoek anders inrichten. Er zijn nog veel meer begrippen heel erg uitgediept, maar dan haak ik vaak een beetje af. Dan ga ik wat meer nadenken over wat een en ander voor mij betekent.
’s Middags heb ik een verhaaltje gehouden in het Auditorium van de Leeuwenburg. Daar kregen studenten die de cursus voor de opleidingscommissies gevolgd hebben hun certificaat. Vrijdag was ik gebeld door iemand van de organisatie, die vroeg of ik een inspirerend praatje kon houden. Ik heb ze vooral verteld dat ze moeten oppassen niet te veel onderdeel te worden van het systeem. Een OC kan nogal procedureel worden – alleen advies geven als erom gevraagd wordt – terwijl ongevraagd advies net zo belangrijk is. Daar hoort out of the box-denken bij. Je moet ook niet denken dat je geen invloed hebt. Daarbij kun je ook goed wat ik ‘lobby 2.0’ noem gebruiken. Zodra je merkt dat er iets speelt in je achterban, als je mailtjes krijgt over een bepaald onderwerp, moet je dat uit dat mailcircuit halen en het in het publieke domein zien te krijgen, al is het maar op een sociale-netwerksite. En zelf met alleen een mailtje kun je bijvoorbeeld al aantonen: dit speelde vier maanden geleden al.
Dit YouTube-filmpje laat ook goed zien hoe je als studenten invloed kunt uitoefenen.
Woensdag 1 april
Studenten van de minor Sociale kracht van interactieve media werken nu aan twee teksten, die we vandaag besproken hebben. De ene tekst is een inleiding voor een van de debatten of seminars van Het Geheugenhuis-festival. Ze diepen de introducerende tekst uit tot een essay: wat betekent dit onderwerp, wat zeggen de sprekers erover, wat heeft jouw voorkeur? Dat wordt best een spannend tekstje: de bronnen moet goed zijn, de taal ook. Er zullen nog wel drie of vier slagen overheen gaan voordat dat definitief is.
De andere tekst is een toekomstscenario, gebaseerd op een theaterstukje dat ze al eerder opgevoerd hebben. Een beschouwende beschrijving van de toekomst en hoe we daar gekomen zijn. Dat kan bijvoorbeeld een variant op De Wereld Draait Door zijn, maar dan over tien jaar. In een van de scenario’s wordt Geert Wilders premier, maar zijn kabinet valt in het najaar van 2012. In voorjaar 2013 wordt Femke Halsema dan ‘eindelijk’ premier.
Donderdag 2 april
Soms moet je even een rondje contact doen: gaat alles nog goed, zijn we nog tevreden? Daarom heb ik vanochtend even wat mensen gebeld die betrokken zijn bij mijn onderzoeksprojecten. Verder de mail bijgewerkt, dat soort klusjes.
Na de lunch ben ik naar de Onderwijsconferentie gegaan, voor het rondetafelgesprek Van subsidie naar project. Ik heb zelf twee grote gesubsidieerde gesprekken gedraaid, daarom had René Bliekendaal, die het gesprek leidde, mij gevraagd om mijn ervaringen te komen delen. Leuk. Wat kwam eruit? Onder andere dat het aanvragen van een subsidie beter in een projectvorm gegoten zou kunnen worden. Nu doet iemand het vaak in z’n eentje, op zondagmiddag op een zolderkamertje. Als de subsidie dan binnenkomt, denkt iedereen: huh, waren we daarmee bezig dan? Maar als je er met een groepje er je tanden in zet, dan gaat het meer leven in de organisatie. Dat begint binnen de HvA te komen.
Daarna was het natuurlijk tijd om te borrelen. Ik heb mooie foto’s gemaakt vanaf de eerste verdieping en met vooral leuke mensen gepraat die ik al een tijd niet meer gezien had. Peter van Gorsel, domeinvoorzitter Media, Creatie en Informatie werd bijvoorbeeld enthousiast over de promotieaanvraag, waar ik aan werk. Het heeft de werktitel Buurterfgoed in het digitale tijdperk. Zijn domein heeft een minor E-cultuur; samenwerking of uitwisseling ligt dus voor de hand. Verder natuurlijk flyers uitgedeeld voor het Geheugenhuis. Ten slotte zijn we met de die hards naar de Nieuwmarkt gegaan en hebben daar doorgepimpeld. Toch was ik netjes om elf uur thuis.
Vrijdag 3 april
Christina Mercken, al een jaar of vijf de spin in het web van de site Het geheugen van Oost, kwam vanochtend gastcollege geven. Ze vertelde onder andere wat voor subgroepjes er ontstaan rond zo’n site, wat voor verbindingen er tussen mensen ontstaan.
Zo was er bijvoorbeeld een meisje van een jaar of tien dat voor een opdracht een verhaal had geschreven over een vrouw uit de buurt die zij en een vriendin een beetje eng vonden en daarom Heksie noemden. Daarna wilde ze niks meer met de site te maken hebben, omdat ze het allemaal maar stom vond. Totdat een 34-jarige man reageerde die vertelde dat hij toen hij zo oud was diezelfde vrouw ook Heksie noemde. Dat meisje vond het geweldig dat een volwassene zo op haar reageerde. Ze voelde zich gewaardeerd en is meer verhalen blijven schrijven. Dat soort voorbeelden geven je een beetje inzicht in wat zo’n website tot stand kan brengen op het sociale vlak.
Het college heb ik ook opgenomen voor twee studenten die er niet bij konden zijn. Dat levert een bandje op van anderhalve gieg dat ze later terug kunnen kijken. Een soort webcollege maar dan anders, beetje meer 'doe het zelf'.
Vanmiddag ben ik met studenten naar de Jordaan gegaan om te kijken wie er op de terrassen zit en wat dat zegt over de samenleving hier. Wat er nu op de terrassen zit is blank en tussen de 20 en 45. Dat lijkt me niet een representatieve mix van de bewoners van de Jordaan. Vanaf een uur of vier zitten er een heel ander soort mensen in hun stamkroeg, waar we nu geen onderzoek doen. Het zonnetje schijnt lekker, dus het is geen verkeerde dag voor veldonderzoek.
Reageer
