Weekgast Patrice Swart
Patrice Swart (27, vierdejaars Management Economie en Recht in Almere) is manager PR bij de eerste Almeerse studentenvereniging [`endzjin] S.V.E.I.A en organiseerde vorige week SOP, het maandelijkse studenten open podium.
Maandag 28 oktober
Gaap. Ik word wakker om één uur. Gauw mijn bed uit en aan de slag. Eerst koffie, lekker. Aan de slag, want mijn essay over Karl Marx had ik in februari al in moeten leveren. Eerst mijn kamer maar schoon maken, en de keuken moet ook nog. Nouja, als we toch bezig zijn nemen we de huiskamer ook even mee.
Om drie uur is alles schoon, ik heb geen smoesjes meer. We gaan achter het verdomde essay zitten. Eerst maar een kop koffie. Ik word nogmaals afgeleid, dit maar door de televisie. Day time television, you got to love it. Niet dus. Goed, essay openen en typen maar. Karl Marx dit, Karl Marx dat, en de spellingchecker er overheen. Ha! Dat viel best mee, had ik ook negen maanden geleden kunnen doen. ’s Avonds eet ik even snel en daarna heb ik een bestuursvergadering. Het wordt weer vroeg donker. Dan komen bij ons de spellen weer uit de kast om ergens met zijn tienen in een veel te kleine huiskamer ergens op de campus Kolonisten van Catan te spelen.
Dinsdag 29 oktober
En nee, weer geen wekker. Mijn hersenen werken vanmorgen lekker langzaam, en hieruit volgt mijn trage reactievermogen. Maar natuurlijk niet als het gaat om belangrijke dingen: bier! Het is inmiddels 13.00 uur en mijn eerste biertje staat op tafel. Het staart me vanaf de tafel aan, naast de knallende serie op de tv. Op je luie reet op de bank, heerlijk. ’s Avonds eet ik weer even snel en ga erop uit om mijn buikje strak te krijgen met een squashbal en racket. Zweten in een hokje van 20 vierkante meter, ik vind het leuk.
Daarna op weg naar de sociëteit. We hebben vanavond gratis fust, yeah! Op de afterparty begon WOII: Japan had de EU en Afrika in bezit. Ik zat daar op mijn kleine stukje Noord-Amerika en, het zal ook niet, de Bolsjewieken kwamen weer aan de macht en stormden onder leiding van hun Führer heel de wereld over. Ik moet toch echt mijn Riskstrategie aan gaan pakken..
Woensdag 30 oktober
‘Begin de dag met een dansje!’ Wanneer die eens van de radio verdwijnt? Mooi begin van de dag, om daarna te horen te krijgen dat mijn essay over Karl Marx herschreven moet worden. Dat doe ik een andere keer wel. Eerst naar de markt om allerlei lekkers in te slaan.
Om vier uur ga ik met mijn huisgenoot en de buurman squashen. Heerlijk dat huisgenoot Paul me dan ook direct inmaakt. Douchen, naar huis en aan de maïs en kipschnitzel. ‘Trrring’, de telefoon gaat. Aan de andere kant: ‘Wij komen niet meer met SOP’. Dat was de band voor morgen die het in hun hoofd halen om de dag voor hun optreden af te bellen. Wat nu? Band één kan niet, band twee kan ook niet en band drie heeft geen drummer. Maar ik houd de hoop erin. Ze komen in ieder geval en zullen knallen met onze eigen rockdrummer. Nu is het weer tijd om mijn strategische oorlogsvoering te laten uitblinken!
Donderdag 29 oktober
Gisteren liet de band weten dat ze niet meer kwamen, maar gelukkig kende ik nog wat mensen en het probleem is zo goed als opgelost. Maar vanavond Cantus!
Er is gekookt in de soos en ik kan je zeggen dat het echt niet eruitzag. Een kapsalon (bakje met patat, kebab, kaas en sla) ziet er gewoonlijk al uit als kots, maar dit zag eruit als herkauwde kots. Ik besloot dus om toch maar niet mee te eten. Iets wat ik je kan aanraden als je mee gaat doen met een Cantus: goed eten. Leg een bodem.
Wat kan je zeggen over een Cantus? Om niet te veel weg te geven – blijft natuurlijk wel een beetje geheim – het is een soort zangfestijn met veel bier. Er werd gedronken, gezongen, met bier gesmeten en geproost! Ik weet niet meer hoe laat ik er vanavond in lag.
Vrijdag 30 oktober
Wat een kater! Als ik wakker word, is het inmiddels 15.00 uur en SOP is vanavond. Dus uit de veren, douchen, lunchen, paracetamol en we kunnen er weer tegenaan! Om acht uur is de huisband aanwezig bij S.P.A. de Dromedaris, de soos. Snel alles opbouwen. Banken van het podium, apparatuur klaarzetten, versterkertje hier, versterkertje daar. De geluidsman heeft allerlei nieuwe spullen meegenomen, zodat het na een jaar eindelijk op een écht open podium lijkt. We hebben nieuwe microfoons, vier grote spotlights, dimmers, monitoren en galm. Kortom: de hele mikmak, en het klonk fantastisch!
Om 23.00 uur zat de sociëteit vol! Iedereen was er: alumni, oud-leden, ereleden, leden, gasten, alles door elkaar. Eén grote gezelligheid. De mensen waren vrolijk en verliep volgens plan! We hadden een muziek quiz bedacht waar mensen bier mee konden winnen om in de juiste stemming te komen.
Vanavond werd er een nieuw onderdeel geïntroduceerd: ‘Dr. Oostenrijk geeft college’. Door Paul Oostenrijk wordt er een artiest uitgekozen van wie hij een aantal nummers covert. Daarnaast geeft hij uitleg over wat de muzikant met de liedjes bedoelde. Dit keer was het de band Keane.
Tot slot konden mensen uit het publiek verzoeknummers zingen en muzikanten konden meejammen. Wat een avond, volgende maand weer! Ik kan nu al niet wachten.
Reageer
