Weekgast Simon Gribling
Rien de Vos (links) en Simon Gribling (rechts). Regen. Wie houden zij droog?
De banden tussen Suriname en de HvA zijn hecht en worden steeds intenser. Veel Surinamers studeren aan de HvA en elk jaar gaan er enkele tientallen HvA-studenten naar Suriname om daar stage te lopen. De HvA telt ook nogal wat Surinaamse medewerkers. Over en weer worden de nodige werkbezoeken afgelegd. Zo is afgelopen vrijdag (5 juni) een delegatie HvA-ers naar Suriname vertrokken. De delegatie wordt geleid door algemeen directeur Jeroen Knigge.
De andere delegatieleden
Ineke van der Linden (voorzitter Domein Economie en Management)
Rien de Vos (voorzitter Domein Gezondheid)
Simon Gribling (directeur bedrijfsvoering Domein Bewegen, Sport & Voeding)
Leonard van der Hout (hoofd Internationalisering)
Marlies Nijenhuis (Internationalisering Domein Media, Creatie en Informatie)
Glenn Rijssel (opleidingsmanager Domein Economie en Management))
Hanneke Stasse (onderwijskundige Domein Onderwijs en Opvoeding)
Mahesh Adhin (docent bouwmanagement Domein Techniek
Margit Varga Van Kibed En Makfalva (Docent Recht Domein Maatschappij en Recht)
Kees Mak (Internationalisering Domein Maatschappij en Recht)
Simon Gribling houdt voor Havana het weekboek bij.
Zaterdag 6 juni
Vanmorgen vroeg verzamelen op Schiphol voor onze lange vlucht naar Suriname. Het toestel was vertraagd en Rien de Vos raakte zijn paspoort kwijt (werd later teruggevonden op een van de vele toiletten op Schiphol!), maar verder verliep alles soepeltjes. Op Zanderije aangekomen ontbrak de koffer van Margit, wat ook tot vertraging leidde. Op weg naar het hotel gestopt bij een Chinese modewinkel, zodat Margit - geadviseerd door alle anderen van de groep - wat kleren kon kopen (op kosten van de KLM).
Ik keek al direct mijn ogen uit door de oerwoudachtige begroeiing en de primitieve woonomstandigheden van veel Surinamers, zelfs hier in de "rijke" kuststrook. Overal staan houten patchwork huisjes in het zand met hele zwarte kindjes die eromheen lopen te spelen. In het hotel stond Jeroen Knigge ons al met smart op te wachten. Met z'n allen een kipsateetje en/of een pom geprikt en nu naar bed. Morgen vroeg (6 uur) op voor de vogeltjes.
Zondag 7 juni
Vandaag begon met vogeltjes kijken op het Onafhankelijksheidsplein. Mannen met auto en kooi met daarin een klein zangvogeltje, die bijeenkomen om met elkaar te praten en om de vogeltjes tegen elkaar op te laten zingen. Vandaag kwamen ze alleen oefenen, maar het was toch een bizarre vertoning.
Daarna met de taxi naar Leonsberg en vandaar met de boot naar fort Nieuw Amsterdam. Een prachtig oud fort met binnensmuurs o.a. een kruithuis en een gevangenis (waar gedurende de eerste wereldoorlog 146 NSB-ers zaten). Daarna doorgevaren naar de plantage Rust & Werk (de Nederlanders hebben de slaven hier wel schandalig behandeld zeg) en naar Frederiksdorp voor de lunch. Overal aasgieren, koereigers en ontelbare andere vogels in alle kleuren en maten. In het gras liepen leguanen.
's Middags hadden Rien de Vos en ik onze eerste werkbespreking met een fysiotherapeut en een diëtist over de zorg in Suriname, de problemen rond obesitas en diabetes en hun plannen in Paramaribo een gezondheidscentrum te beginnen. Hoe klein Suriname is bleek doordat in dit gesprek veel namen langskwamen van personen waar Rien en/of ik later deze week een afspraak mee hebben. Iedereen kent elkaar hier.
Doordat onze gastheer nogal breedsprakig was misten we onze afspraak met de rest van de groep, die not amused was dat we niet even hadden gebeld. Sorry, sorry, we waren net even te relaxed/Surinaams geweest.
Maandag 8 juni
De dag begon met een korte briefing. Wie gaat met wie waarnaartoe en waarover wordt gesproken?
Een flinke delegatie ging richting het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MINOV). Deels voor een gesprek met de minister; Kees Mak en ik hadden een afspraak met John Sandriman, directeur van het directoraat Jeugd. Veel van de problematiek in Suriname lijkt op die in Nederland. We spraken onder meer over buurtontwikkeling, beweegarmoede, health promotion. Veel aanknopingspunten, maar nog weinig concreet. De situatie in Suriname is eigenlijk nog onvoldoende in kaart gebracht (gemeten) om nu precies te weten waar en hoe het meest effectief kan worden ingegrepen..
Tegen het eind van het gesprek kwam Mike Watson binnenvallen. Met hem zou ik om vier uur een afspraak hebben, maar nu hij er toch was, hebben we ons gesprek direct gevoerd. Een krachtdadige man, die al heel wat stagiaires van ons (Sport, Management & Ondernemen) begeleid heeft. Met hem de problematiek rond de sport in Suriname besproken en ideeën voor een MOU (Memory of Understanding) ontwikkeld, die we graag met elkaar willen aangaan.
Inmiddels regende het pijpenstelen, maar Leonard van der Hout had op het MINOV een taxi voor me achtergelaten, dus dat kwam goed uit.
Na de lunch een bezoekje aan Blue Frog Travel, het Surinaams Stagebureau, annex reisburootje van Stephan en Margot. Een leuk stel dat al flink wat ervaring heeft zowel bij het koppelen van stagiaires aan instellingen en andersom, als bij de "inburgering" van deze stagiaires in Suriname. Vanaf nu een vertrouwd adres.
In de grootste boekhandel van Paramaribo een boekje met Vogels van Suriname gekocht, zodat ik nu ook weet wat ik de hele tijd zie, wat een vogelrijkdom.
Dinsdag 9 juni
Vanmorgen vroeg op vanwege de dagelijkse briefing die om 7.30 begon. Om 8.15 uur in twee taxi's naar het IOL, het Instituut voor de Opleiding van Leraren. Boven ons twee grote ara's (papegaaien met enorme staarten). Heel hartelijk ontvangen door Ton Wolf de onderdirecteur van het IOL. Tijdens de bijeenkomst met (adjunct)opleidngscoördinatoren van diverse lerarenopleidingen hield Jeroen Knigge namens ons een heldere inleiding over de HvA. Wij lichtten op onze beurt onze domeinen toe.
Een rondje vragen, een hapje eten en het was alweer kwart over twaalf.
's Middags met onze vaste taxichauffeur Sandy teruggegaan voor een gesprek met de gymcoördinatoren. Ze waren erg blij met mijn komst. In de contacten tussen IOL en Onderwijs & Opvoeding, was de opleiding tot gymnastieker per ongeluk wat buiten de boot gevallen en in mijn komst zagen ze (terecht) een aanknopingspunt voor nieuwe actie. Afspraken gemaakt rond een minor sportmanagement en eventuele studentenuitwisseling in ziogenaamde duostages.
Daarna van 4 tot 6 weer een lange briefing met elkaar over wie iedereen ontmoet had en wat daar uit was gekomen. Ook de receptie van woensdag en ons bezoek aan de Anton de Kom universiteit op donderdag is besproken.
Tenslotte naar het Dok aan de Surinamerivier voor pindasoep en Bang-Bang. Heerlijk buiten gegeten tot natuurlijk regenbuitje even na elven een einde maakte aan een wederom zeer nuttige dag.
Woensdag 10 juni
Vanmorgen uitgeslapen, dwz. ik hoefde pas om kwart voor acht op.
Daarna op pad met Jermaine, student SM&O, en zijn moeder, die mij het pand lieten zien, waar Jermaine een fitnessstudio wil beginnen, gericht op wellness. Zag er goed uit, maar de financiële paragraaf vraagt nog enige aandacht.
Daarna met Rien de Vos naar het Diakonessenhuis voor een gesprek met de directeur. Het ziekenhuis zit financieel in een wat mindere periode, waardoor er vooral belangstelling leek te zijn voor stagiaires op het gebied van financieel management. Glenn Rijssel heeft hier later in de middag nog op kunnen reageren (goed dus, dat we hier met alle domeinen vertegenwoordigd zijn).
Aansluitend met de diëtiste van het ziekenhuis gesproken en later in de middag nog met de voorzitster van de Surinaamse diëtistenvereniging en met Jennifer Plein die een eigen bedrijfje runt als diëtiste. Van de vier diëtisten die ik hier ontmoet heb, hebben er drie hun opleiding gehad aan de HvA. Dat schept een band.
De gesprekken waren verhelderend: stagiaires welkom, nascholing dringend gewenst. Dat moet te combineren zijn, denk ik dan.
Snel terug naar het hotel, een korte briefing en daarna omkleden (in het pak) voor de door ons georganiseerde receptie voor onze relaties. Er waren 120 gasten!
In de biologie bestaat een uitdrukking dat iets pas gebeurd is, als het twee keer gebeurd is, en daar moest ik aan denken: bijna al mijn gesprekspartners van de afgelopen dagen waren aanwezig en als je elkaar in een paar dagen twee keer ziet, heeft dat meer dan dubbel effect. Plus dat we nu in staat waren mensen aan elkaar voor te stellen en zo korte lijnen aan te brengen. Alleen al deze receptie was de moeite van onze reis waard: wat een energie!
Nu snel naar bed, want de briefing morgenochtend is al om 7 uur en omdat er erna geen tijd is om te ontbijten, moet dat ervoor. ;-(
Donderdag 11 juni
Vandaag vroeg op voor onze bijeenkomst met de Anton de Kom Universiteit van Suriname voor de ondertekening van onze memory of Understanding en voor gesprekken met hen over samenwerking. Onder meer toegelicht hoe wij met onderzoek omgaan binnen het HBO. Daarna een korte rondleiding door de afdeling zoölogie van de universiteit: opgezette kevers van bijna 20 centimeter, allerhande roofvogels, blauwe padden, gekke aapjes. We keken onze ogen uit. Nog even naar het IOL voor een korte bespreking over de opleiding Public Health. Daarna met Rien de Vos gewinkeld, biertje gedronken, mijn moeder gebeld (vandaag 81 geworden) en nu weer snel omkleden voor een officiële meeting rond onze deelname in een Twinning project.
Morgen het binnenland in.
Vrijdag 12 juni
Op verzoek van onze Twinning-partners brachten we vandaag (zonder Jeroen Knigge en Mahesh Adhin) een bezoek aan het binnenland om ons op de hoogte te stellen van de situatie ter plekke. Wat een belevenis.
Om 7 uur met de taxi naar de landingsstrip in Paramaribo (de strip heet Zorg en Hoop, dus dat beloofde al wat). Om half acht inchecken: een voor een zonder tas op de weegschaal en daarna al onze tassen tegelijk. Glenn was tweede (na de tassen).
Vervolgens een uur vliegen op bijna 11.000 voet over een compleet groen landschap: zo ziet oerwoud er van boven dus uit.
Bij aankomst met de boot naar de overkant van de Surinamerivier. Ik meen me te herinneren dat het dorpje Hanso Pipi heette, goede plek. Er stond een school met veel, echt heel veel kleine zwarte kindjes, die ons allemaal verrukt aankeken.En lieve juffen ervoor, die de qua leeftijd soms sterk uiteenlopende groepen bediende. Er was ook een gezondheidscentrum in aanbouw (gebeurt allemaal met de hand) en we waren in het huis van de stichter en weldoener van het dorp (de inmiddels overleden vader van een van onze externe reisgenoten). Daarna een stukje teruggevaren, naar een ander dorpje om met de Kapitein te spreken en toestemming te vragen om door te varen. Dat mag namelijk niet zo maar. Gelukkig deed de meegebrachte wijn wonderen. De goede man bestond het om te zeggen (in Sranang Tongo), dat blijdschap om een gift niet betekent dat een volgende gift niet welkom is. Kijk zo gaat dat hier. Maar je hart gaat ook wel open bij het zien van die kindjes en zulke primitieve omstandigheden. We zullen met onze delegatie gaan nadenken over hoe wij hier iets duurzaams kunnen betekenen.
Doorgevaren naar de Awaradam voor een lange break. Lekker in het water, eten en drinken en bijkomen van alle indrukken van deze fantastische werkweek.
Toen ongeveer de helft van ons zich net weer had omgekleed begon het tropisch te regenen, zodat we weer door- en doornat werden. Moet je maar niet naar de tropen gaan.
Nu weer terug in het hotel, hapje eten en misschien naar de disco. Morgenochtend boodschappen doen voor het thuisfront en dan tegen de klok in weer naar huis. See you all.
Reageer
Reacties van lezers
Overige artikelen
