Weekgast Suzanne Okkes
Suzanne Okkes (41, persvoorlichter) is nauw betrokken bij de organisatie van D-Day. Tijdens deze werkbijeenkomst op 27 mei zullen zo’n tweehonderd HvA-ers brainstormen over het nieuwe instellingsplan.
Maandag 17 mei
Na vier vrije dagen lagen er héél veel mailtjes op me te wachten. Ik ben er de hele ochtend zoet mee geweest. De berichten die ik krijg gaan over de meest uiteenlopende dingen. Ze kunnen van media zijn, maar ik ben ook wel eens gebeld door een Spanjaard die een cursus boekhouden zocht.
’s Middags had ik een vergadering over D-Day met het ontwikkelteam, iedereen die betrokken is bij de organisatie. Na een uur kwamen ook de mensen erbij die ‘kroegbaas’ zijn tijdens D-Day. Er komen zeven ‘wereldkroegen’ met elk een eigen thema waarover wordt gepraat. Je kunt er trouwens ook gewoon een biertje krijgen. Aan het eind van de middag althans, ’s ochtends is het meer een koffiehuis.
Om kwart voor drie ben ik weggeracet om mijn kinderen van acht en bijna vijf van school te halen. We zijn naar mijn beste vriendin geweest die kinderen heeft van dezelfde leeftijd. We hebben gespeeld en gegeten, en ik ontkwam er niet aan –ik ben tenslotte persvoorlichter- om nog wat mails en telefoontjes te beantwoorden.
Dinsdag 18 mei
De Uva en HvA organiseren ieder jaar een ‘decanensymposium’ voor decanen uit het hele land. Daar heb ik ’s ochtends over vergaderd. We zijn bezig een programma samen te stellen, heel leuk om te doen.
Er waren allerlei regel- en organiseerdingen voor D-Day. Voor het drukwerk moest ik bijvoorbeeld allemaal plaatjes verzamelen, illustraties die aansluiten op de thema’s. Het is leuk werk, maar er gaat veel tijd in zitten. Ook heb ik een herinneringsmailtje gestuurd over D-Day, omdat niet alle aanmeldingen goed door waren gekomen. Er kwamen veel reacties van mensen die zich voor de zekerheid nog eens inschreven, maar ook een boel nieuwe. Er hebben zich ook aardig wat studenten opgegeven. Daar ben ik heel blij mee. Het is belangrijk hun invalshoek te horen, om hun draait het allemaal.
Om tien voor drie racete ik weer weg. Ik ben met mijn kinderen naar het zwembad gegaan voor hun zwemles. Af en toe werd ik gebeld voor mijn werk. Ik neem altijd op, dat vind ik geen enkel probleem. En verder had ik gewoon een lekkere vrije middag.
Woensdag 19 mei
’s Ochtends had ik een functioneringsgesprek. Niet onbelangrijk, maar er waren weinig verrassingen. We waren het erover eens dat er een boel gebeurd is het afgelopen jaar. Het is hard rennen en er valt af en toe wat van de wagen, maar het gaat allemaal best oké.
Er waren weer allerlei regeldingetjes voor D-Day. We hadden bijvoorbeeld bedacht dat het leuk is als de kroegbazen een schort om hebben met het logo van D-Day erop. Daarvoor heb ik offertes aangevraagd en dezelfde middag nog een bestelling gedaan.
Met een collega heb ik lekker buiten in de zon zitten lunchen. Ik kreeg ‘s middags wat mailtjes van studenten als reactie op één van de ‘massamails’ die ik verstuur, over dingen waarvan we denken dat ze voor iedereen interessant zijn. Sommige studenten worden daar boos over en willen van de lijst worden gehaald. Van de lijst halen kan niet, maar ik heb er begrip voor dat ze niet altijd op deze mails zitten te wachten. Het zijn er ook wel heel veel, zo aan het eind van het studiejaar.
Donderdag 20 mei
Op donderdag hebben we altijd een gezamenlijke lunch met de hele afdeling M&C. Elke week doet een ander team de boodschappen, dus het is elke keer weer wat anders. We eten dan met z’n allen in de grote vergaderzaal, heel gezellig.
Ik heb heel lang doorgewerkt, om half zeven moesten ze me wegsleuren voor de borrel. Dat kwam onder andere doordat ik nog met het drukwerk voor D-Day bezig was geweest. De drukker zou me eind van de middag een drukproef toesturen, maar die kwam pas rond zes uur. Ik heb hem nog even nagekeken. Het zag er prima uit, dus dat kon ik ook weer afronden.
Het borrelen was heel gezellig, zo in de zon, heerlijk. We blijven soms naborrelen op donderdag met het webteam, want op vrijdag zijn veel mensen vrij. Uiteindelijk ben ik met twee anderen die overbleven bij Kantjil en de Tijger gaan eten. Eerst het terrasje, dan lekker uit eten: pure ontspanning!
Vrijdag 21 mei
De klas van mijn zoontje ging op schoolreis en ik ging mee als begeleider. We gingen in een bus naar het Archeon. Het was ontzettend leuk, maar ik was wel kapot, aan het eind van de dag. Ik had zes kinderen onder mijn hoede, waarvan één echt een afdwalertje was. En het park is heel groot en druk door alle schoolklassen.
Hoogtepunt van de dag vond ik het middeleeuwse hutje, waar een man in kleren van leer verhalen vertelde rond een vuurtje. We eindigden de dag met een gladiatorengevecht. Er zat een schattig meisje in mijn groep dat erg schrok van het geweld en het bloed, dus ik heb haar zo goed mogelijk uit gelegd dat ze maar doen alsof.
Aan het eind van de dag heb ik nog even gebeld met mijn baas Felix, om even bij te praten over alle lopende dingen. We hadden elkaar amper gesproken deze week. Ik heb hem verteld dat iedereen voor D-Day is uitgenodigd en dat er dinsdag een repetitie is van eht muzikale evenement. Het loopt allemaal heel aardig.
Reageer
